De meest welvarende landen van de wereld hebben ook de hoogste cijfers van depressie, zelfmoord en verslaving. Er zijn mensen die niet kunnen omgaan met gevoelens van wanhoop en leegte, zelfs wanneer hun leven gevuld is met materiële welvaart. Tegelijk zijn er mensen die tevreden zijn terwijl zij voor hun levensonderhoud slechts een minimum aan materiële zaken nodig hebben.
Er zijn ook mensen uit Europa die naar India of andere plekken op de wereld gaan, in de hoop hun egoïsme te dwingen tot een lager niveau en om te leren met minder tevreden te zijn.
Hoe kleiner het ego, hoe gemakkelijker iemands leven. Wanneer een mens afdaalt naar het dierlijke bestaansniveau dan voelt hij of zij zich beter. Maar hoe verder iemand zich ontwikkelt, hoe meer het ego groeit en hoe moeilijker alles wordt. Een hoog niveau van egoïsme leidt tot de meest dringende en fundamentele vragen over het bestaan, en deze vragen eisen een antwoord. Op elk moment (maar we realiseren ons dit niet) kiest iemand zijn of haar eigen ontwikkelingsweg. De voortdurende egoïstische ontwikkeling van de mensheid dwingt ons om naar het antwoord te zoeken van een dubbelzinnige vraag: «Waarom besta ik?»
Het antwoord ligt niet in slimmigheidjes, drugs of middelen om onszelf tot rust te brengen. Het antwoord kan alleen ontdekt worden door alle werelden en het hele bereik van ons bestaan te ontdekken. Ieders ontwikkeling zal de mensheid onvermijdelijk tot deze uiteindelijke toestand brengen. Met andere woorden als we ons niet verbinden met het algemene systeem van de Natuur dat onze wereld beheerst, dan brengen wij onszelf dichter bij een toestand die erger dan de dood zelf is. Daarom moeten we beginnen dit algemene beeld van de wereld te begrijpen en te ontdekken op een niveau waarop het ons veiligheid en comfort zal bieden.
