Hierin ligt een subtiele, verfijnde en tegelijk wijze en welwillende gedachte: Het plan van de Natuur. Wij moeten deze gedachte leren begrijpen en ons realiseren waarheen die ons leidt, in plaats van steeds te trachten het lijden te ontvluchten. De crisis is een afwijking van het juiste doel van de natuur, die wijzelf ervaren als een correctie. Maar als wij deze correctie niet juist zien, dus als een correctie die ons op het juiste pad van de natuur brengt, en in plaats daarvan proberen een andere richting te nemen, dan zullen we de volgende keer nog een grotere negatieve reactie opwekken, een diepere crisis, en een nog grotere correctie van onszelf.
Maar als we onszelf ook maar een beetje beginnen te corrigeren, als we willen veranderen omdat we anders niet kunnen overleven, zelfs als wij alleen maar in gedachte ernaar verlangen, dan zullen we correctie bereiken en gelijkvormigheid aan de natuur. Stel je een jong kind voor dat niet wilde deugen, en dat vervolgens besloot naar zijn ouders te luisteren, om ellende te voorkomen. Op het moment dat het kind deze keus maakt, verandert de houding van de ouders tegenover hem.
De huidige tegenslagen en de crises die over ons heen stormen zijn wereldwijd. Ze wijzen ons de weg naar het wereldwijde doel. De mensheid heeft een fase bereikt waarin we allemaal de kans hebben om ons dit te realiseren, en nu zijn we in staat om de juiste keuze te maken.
