Әу бастан біз қоғамдық тірі жан ретінде жаратылғанбыз, одан ешқайда да құтылып кете алмаспыз. Бірақ әлем соншалықты жайсыз, ол соншалықты басып, адамды баріне де мәжбүрлейді, тіпті одан қашып құтылғың келеді.
Бірақ басқа тұрғыдан алғанда, басқа мүмкіндіктің жоқ екенін сезінесің. Бірі және екіншісінің дұрыс үйлесімі міне осылай табылады – бұл тіршіліктің келесі деігейіне шығуға мүмкіндік туғызады, сонда сен дүниені қалайша жайлы жасап, өзіңнің өзгешелігіңді сақтап қала отырып басқалармен қалай бірігуге болатынын білесің.
Міне осыны біз үйренуіміз керек. Яғни мұнда адам басқалармен бірлесу үшін өзінің өзімшілдігін сақтай да алады және өз өзімшілдігінен биіктей де алады. Ол өзін өзі ешбір басып жаншымайды, ол тек өзінің өзімшілдігін дұрыс қолданады. Сондықтан іштей мүлде ерікті бола тұра, ол жоғарылай түсіп, басқалармен бірлеседі және ол үшін басқалары оның жеке тұтастығы болып табылады.
